تنها نگاه تو بود که غربتم رو فهمید

                             وقتی تو گیرودار حادثه کم اوردم

                                      وقتی که با هر نفس

                                  رو دست شب میمردم

                           قلب تو منجی این زخمی در به در شد

                                       شب به شب گریه هام

                                      رو دست تو سحر شد

                            از نفس افتادم وبا تو نفس گرفتم

                         با تو غرورم رو از جاده ها بس گرفتم

                       وقتی اسمون هم غرورمو نمی دید

                                وقتی که هر بنجره

                          به هق هق ام می خندید

                وقتی که از سایه ها زخم های کهنه خوردم

                 تو بازی سرنوشت باختنمو می بردن

                            با قلب شب کشیده ات

                            به داد من رسیدی

                                 حتی به خاطر من

                             از خودتم بریدی

                               یادم نمیره

                          یادم نمیره خوبم

                          مرحم زخمم شدی

              یادم نمیره چقدر به بای من کم شدی

              رفتی ولی باز تویی که قدرمو میدونی

                            هر جا باشی بدون

                           تو خاطرم میمونی

                               ...